UA-16108233-1
//‘Spinazie op de muur, spaghetti in mijn haar’

‘Spinazie op de muur, spaghetti in mijn haar’

Iedere ouder kent het: een kind in de peuterpubertijd dat weigert te eten. En dan bedoelen we niet de pannenkoeken, of de boterhammen met chocopasta, want deze producten gaan vaak prima. Maar het gaat om de warme maaltijden, en dan met name de groenten. Kinderen halen alles uit de kast: mokkend aan tafel zitten, spelen, gooien met eten, niet lang aan tafel willen zitten, soms zelfs schreeuwen of ander onhandelbaar gedrag. Het kan je als ouder vaak tot wanhoop brengen. En hoe goed en creatief we groenten ook weten te verstoppen, ze halen de groene blaadjes of rode stukjes er feilloos uit.

Waarom lust een kind geen groenten?

De smaak voor zoet is aangeboren. Groente is meer bitter en die smaak moet een kind echt leren waarderen. Een maaltijd voor een kind van 1 t/m 3 jaar zou moeten bestaan uit 1-2 opscheplepels groente, 1-2 opscheplepels aardappelen, of (liefst volkoren) rijst of pasta, 50 gram vlees, vis, kip of een vleesvervanger en een eetlepels vloeibaar bereidingsvet. Dat zijn de adviezen, maar het blijkt dat er in de praktijk maar weinig kinderen tussen de 2-4 jaar zijn die dit eten. Apart koken voor je kind dan maar? Of met een lege maag naar bed? Of… toch nog maar een boterham of een lekker zoet pyjama-papje erin?

Niet bang zijn voor honger

Misschien ben je bang dat je kind honger krijgt. Toch kun je beter niet iets anders te geven als je kind de maaltijd niet eet. Echt, een kind zal niet snel flauwvallen van de honger. Neem het bord van tafel en geef je kind geen alternatief. Hoe frustrerend ook. Je kind leert dan dat met een lege maag naar bed gaan ook niet alles is, en besluit dan misschien eerder om met de pot mee te eten.

Eigen grenzen

Bedenk ook: het is maar een fase in de ontwikkeling. Het komt doordat een kind vanaf 2 jaar ontdekt dat hij een eigen wil heeft en zijn eigen grenzen leert zoeken… en vinden! Geef je kind eens ongelijk. Als je jong bent, wordt er heel veel voor je bepaald. Je hebt alleen de ‘macht’ over slapen en over wat en hoeveel je eet. Daar zal een peuter dan ook gebruik van maken, soms tot vervelends toe! Probeer zoveel mogelijk met de andere huisgenoten aan tafel te eten en hierin het voorbeeld uit te stralen dat je het eten zelf ook lekker vindt. Praat niet over het eten zelf, maar snijd luchtige, positieve gesprekken aan. Geef de maaltijdduur een maximale tijd met een duidelijk begin en einde, voor een kind kan 20 minuten al voldoende zijn. Eet je kind echt totaal niets, probeer dit dan zoveel mogelijk te negeren. Eet het wel; geef complimenten of een ander positief gebaar.

Porties

Je kunt je een kind vanaf een jaar of 3 zijn eigen portie laten bepalen. Spreek van tevoren af, dat hij van alles iets moet proeven, maar laat hem zelf de hoeveelheid bepalen. Ook een kleine portie is een stap! En daarna kun je altijd nog iets extra’s opscheppen. Proeven is heel erg belangrijk. Een nieuwe smaak moet soms wel 10 tot 15 keer geproefd worden om het eigen te maken, geef een kind deze mogelijkheden ook. Ook daarbij is positieve aandacht belangrijk.

Knoeien mag

Maak geen punt van knoeien en vlekken. Het hoort bij het experimenteren. Een kind ziet eten niet zozeer als middel om te groeien maak denkt vaak ‘wat zou ik daar nou eens mee kunnen doen?’. En vooral, heb geduld! Deze fase gaat altijd over. Een (kinder)diëtist kan goed advies op maat geven.

Floor de Vries, (kinder)dietist

By |2018-08-01T15:40:02+00:00mei 30th, 2018|Kinderen|Reacties uitgeschakeld voor ‘Spinazie op de muur, spaghetti in mijn haar’

About the Author: